GENEALOGIA ALEKSANDRA KORWIN PIOTROWSKIEGO

z Krasnodaru ( Rosja )

 

 Powrót do Linii genealogicznych

   

  oparta na Herbarzach,

Aktach Szlacheckich z Deputacji Wywodowej Guberni Mińskiej z dnia 27.02.1817 roku,

( Ród zatwierdzony został w stanie szlacheckim na podstawie Ukazu nr 2006 z dnia 23.03.1856 roku ,

a Adam Piotrowski został dołączony do linii rodu na mocy Ukazu nr 593 z dnia 8.03.1912 roku ),

Dokumentach Departamentu Heroldii Rządzącego Senatu w Sankt Petersburgu

oraz

kościelnych Księgach Metrykalnych

 

 

 

 

 

       Tomasz (wzm. 1648)

 

 

         Józef (†1739?)

      + Benedykta Tymińska (†1732?)

 

 

 

 

 

                Karol                                          Franciszek                                                                Maciej (*1726?)

 

 

 

 

 

 

Antoni                                                         Michał                                   Józef                                             Teodor

+ Barbara

                 

 

 

Adam ( *1786, †1857? )

 + Anna z Wołków

 

 

 

Ludwik (*1831,  †1920?)

+ Agata z Jacynów

 


 

 

Adam (*1872, †1938 – rozstrzelany w Połocku)

+ Maria Dłużniewska (*1876, †1944)

 

 

 

 

 

Józef (*1906, † w wieku dziecięcym)     Leon (*1911, †1973)                             Kazimierz (*1912, † w wieku dziecięcym)            

                                                               + Paulina Fokina (*1919, †2000)

 

 

 

 

 

 

Aleksander (*1945 na Dalekim Wschodzie)          Nadzieja (*1946 w Poznaniu)                 Wiara (*1949 w Legnicy)

+ Tatiana Szylenko (*1953)                                   + Wiesław (*1944)

 

 

                                                                             

 

Andrzej (*1971 )

 

 

 

 

 img017

 

 

Z DZIEJÓW RODU

KORWINÓW PIOTROWSKICH

HERBU KORWIN

 

            Ród Piotrowskich herbu i przydomku Korwin według legendy rodzinnej wywodzi się z Mazowsza,

skąd praszczur nasz szlachcic Tomasz Korwin Piotrowski [0.1] w drugiej połowie siedemnastego

wieku przeniósł się do Wielkiego Księstwa Litewskiego i osiadł w powiecie Brasławskim, gdzie był

 właścicielem połowy majątku ziemskiego Hudy oraz piastował urząd rotmistrza mińskiego.

Starszy syn Tomasza [0.1] – Józef Korwin Piotrowski [1.1] był pisarzem kancelarii  wojskowej

Sapiehów, wojskim województwa Czerniehowskiego (od sprzed roku 1700 do roku 1738),

zaś w latach 1706–1712 oraz od 1738 roku – wojskim województwa Wileńskiego, a także w sądzie grodzkim

Wileńskim przez wiele lat pełnił urząd pisarza, w latach 1714–1719 – sędziego, zaś w latach 1727–1729

– podwojewodziego (namiestnika) województwa Wileńskiego.

Ożenił się Józef Korwin Piotrowski [1.1] z Benedyktą Tymińską [1.1A], podczaszanką wieluńską,

córką Jana Karola Tymińskiego [0.2] – właścicielką drugiej połowy Hudów.

Później, w roku 1713 małżonkowie Józef [1.1] i Benedykta [1.1A] Korwinowie Piotrowscy

nabyli w powiecie Oszmiańskim za piętnaście tysięcy talarów bitych majątek Norzyca, który tuż został

przemianowany przez nich na Piotrowo.

            Majątek Piotrowo oraz szumny tytuł wojskiego nieistniejącego już od dawna województwa

 Czerniehowskiego w roku 1738 dostał starszy syn Józefa [1.1] – Karol Korwin Piotrowski [2.2],

 który w latach 1745–1763 sprawował szereg urzędów w również nieistniejącym województwie Smoleńskim,

a od którego pochodzą dwie gałęzie wileńskie naszego rodu, tak samo zweryfikowane później w godności

szlacheckiej Cesarstwa Rosyjskiego.

            Mój zaś przodek Franciszek Korwin Piotrowski [2.1] razem z bratem Maciejem [2.3] odziedziczył

w roku 1738 majątek Hudy. W roku 1764 Maciej Korwin Piotrowski [2.3] zrzekł się należącej do niego połowy

Hudów na rzecz brata swojego Franciszka [2.1] i jego synów:

 Michała [3.2], Józefa [3.3], Antoniego [3.1] i Teodora [3.4], którzy sprzedali owe dobra w roku 1787.

Od tego czasu moi przodkowie prowadzili gospodarstwo najpierw na gruncie arendowanym w zaścianku Sejłowicze

w powiecie Słuckim, a później w folwarku Podpryszcze, zaścianku Szylińce, oraz na własnym gruncie w folwarku

 (później wsi) Nowe Zaponie w powiecie Borysowskim.

Po drugim rozbiorze Rzeczypospolitej w roku 1793 ziemie te zostały przyłączone do Cesarstwa Rosyjskiego,

 a ród nasz na stałe już pozostał w Rosji. Nieliczni potomkowie rodu dziś w niczym się nie różnią

od innych obywateli Federacji Rosyjskiej, tym nie mniej zachowali sentyment dla swego polskiego

pochodzenia i polskiej mowy.

            Przodkowie moi są wymienieni w herbarzach polskich od „Korony Polskiej” Kaspra Niesieckiego poczynając.

 Mińska Szlachecka Deputacja Wywodowa w roku 1817 uznała Korwinów Piotrowskich za rodowitą starożytną

szlachtę polską i wpisała ród do Księgi Genealogicznej guberni Mińskiej. W roku 1856 według Ukazu nr 2006 Rządzącego

 Senatu z Departamentu Heroldii ród Piotrowskich został zweryfikowany w godności szlacheckiej Cesarstwa Rosyjskiego.

            Prapradziadek mój Adam [4.1] syn Antoniego [3.1] i Barbary [3.1A] Korwin Piotrowski urodził się

w dniu 12 sierpnia roku 1786 w powiecie Oszmiańskim. Ochrzczony został w Kurzenieckim kościele parafialnym.  

            Pradziadek mój Ludwik [5.1] syn Adama [4.1] i Anny z Wołków [4.1A] Piotrowski urodził się w dniu

13 sierpnia 1831 roku w zaścianku Szylińce w powiecie Borysowskim. Ochrzczony został w Kiemieszowskim

 kościele parafialnym.

            Dziadek mój Adam [6.1] syn Ludwika [5.1] i Agaty z Jacynów [5.1B] Piotrowski urodzony

 w dniu 15 maja roku 1872 w Nowym Zaponiu i ochrzczony w dniu 5 listopada 1872 roku

 w Kiemieszowskim kościele parafialnym, od roku 1882 mieszkał w Sankt Petersburgu,

 gdzie w dniu 12 lutego roku 1906 w kościele św. Stanisława wziął ślub z Marią [6.1] córką Mateusza [5.8] i Julii [5.8A]

 z domu Lipnickiej Dłużniewskich. Małżonkowie Adam [6.1] i Maria [6.1A]

Piotrowscy spłodzili trzech synów: Józefa [7.2], urodzonego w dniu 3 grudnia 1906 roku, Leona [7.1],

urodzonego w dniu 26 stycznia 1911 roku oraz Kazimierza [7.2], urodzonego w dniu 30 listopada 1912 roku.

            W roku 1919 cała rodzina przeniosła się z Piotrogrodu do wsi rodzinnej Nowe Zaponie w guberni Mińskiej.

 Podczas wojny polsko-bolszewickiej Adam Piotrowski [6.1] był wyznaczony na sołtysa, co mu później

władza radziecka przypomniała. W dniu 24 sierpnia roku 1937 Adam Piotrowski [6.1] został aresztowany

 przez NKWD jako „wróg ludu”, oskarżony na podstawie artykułów 74 oraz 72-a Kodeksu Karnego

Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, skazany na karę śmierci i w dniu 27 stycznia 1938 roku

 rozstrzelany w Połocku. Całkowicie uniewiniony został w roku 1966. Babcia moja Maria Piotrowska [6.1A]

 zmarła na zapalenie płuc w marcu roku 1944, czyli podczas okupacji niemieckiej.

            Ojciec mój Leon [7.1] syn Adama [6.1] i Marii [6.1A] Piotrowski urodził się w Sankt Petersburgu

 w roku 1911. Ochrzczony był w dniu 6 lutego 1911 roku w kościele św. Kazimierza. W roku 1932 ukończył

 Mińskie Białoruskie Technikum Pedagogiczne, pracował jako nauczyciel, w latach 1933–1938 studiował

 na Uniwersytecie Państwowym w Leningradzie, a w latach 1938–1941 odbył studia aspiranckie owego

 Uniwersytetu. Po ukończeniu studiów Leon Piotrowski [7.1] pracował jako starszy wykładowca na Akademii

 Pedagogicznej w Błagowieszczeńsku (obwód Amurski). W dniu 12 listopada 1941 roku on ożenił się z Pauliną

 Fokiną [7.1A] .

            W roku 1942 Leon Piotrowski [7.1] został powołany do wojska, a w roku 1944 po ukończeniu

krótkoterminowego kursu był promowany na oficera Armii Czerwonej.

Zdymisjonowany z wojska był w roku 1961 w stopniu majora. Zmarł w dniu 30 stycznia roku 1973 w Krasnodarze.

            Matka moja Paulina córka Andrzeja z Fokinów Piotrowska [7.1A] po ukończeniu Akademii

Pedagogicznej w Błagowieszczeńsku pracowała jako nauczycielka w szkole średniej.

Zmarła w Krasnodarze w dniu 29 marca roku 2000 w wieku lat 80.

            Ja, Aleksander [8.1] syn Leona [7.1] i Pauliny [7.1A] Piotrowski, urodziłem się w dniu 16 kwietnia

 roku 1945 bardzo daleko od stron rodzinnych moich przodków bo dosłownie na Dalekim Wschodzie

 – w obwodzie Amurskim, który od Chin oddzielony jest samą tylko szerokością rzeki Amur. Wczesne

lata dziecinne (1946–1951) spędziłem w Polsce, gdzie odbywał służbę wojskową mój ojciec,

który wówczas był redaktorem gazety „Wolność”, wydawanej po polsku początkowo przez I Front Białoruski,

później zaś przez Północną Grupę Wojsk Radzieckich.

W Polsce urodziły się moje siostry – Nadzieja [8.4] w dniu 16 grudnia roku 1946 w Poznaniu

 oraz Wiara  [8.3] w dniu 3 marca roku 1949 w Legnicy. Ponownie Polskę udało mi się odwiedzić

w charakterze turysty-wczasowicza na króciutki okres dwu tygodni dopiero w roku 1977.

Wreszcie w roku 2010 odwiedziliśmy z Żoną Kraków.

            Od roku 1951 rodzina nasza mieszka w Krasnodarze. W roku 1961 rozpocząłem

 pracę zawodową w charakterze marynarza. Parę razy zawody zmieniałem, zanim zostałem elektrykiem.

Zawód ten, związany z montażem, rozruchem i eksploatacją przemysłowych urządzeń elektrycznych,

 wykonywałem przez kilkadziesiąt lat na różnych stanowiskach: montera, technika, inżyniera,

głównego energetyka przedsiębiorstwa. Obecnie jestem na emeryturze.

            W dniu 13 maja roku 1978 ożeniłem się z Tatianą [8.1A] córką Mikołaja Bogomołowa i Barbary

z Szylenków. Bóg dzieci nie dał.

            Siostry moje Nadzieja [8.4] i Wiara [8.3] Piotrowskie (nazwiska nie zmieniły) po studiach na

Moskiewskiej Politechnice Lotniczej pracują jako inżynierowie. Siostrzeniec mój Andrzej [9.1]

syn Wiesława [8.5] i Nadziei [8.4] Piotrowski, urodzony w dniu 12 grudnia roku 1971,

z wielkim zapałem rozgrzebywuje archiwa białoruskie i rosyjskie, poszukując śladów dokumentalnych

po naszych przodkach.

            W roku 1999 ród nasz zweryfikowany został przez Heroldię Stowarzyszenia Szlachty

Rosyjskiej i wpisany do Nowej Księgi Genealogicznej Szlachty Rosyjskiej. W roku 2006 zostałem przyjęty,

jako pierwszy z Rosji, na członka Związku Szlachty Polskiej. W roku 2008 członkostwo Związku Szlachty

Polskiej dostała Nadzieja Piotrowska.

            Należę do Krasnodarskiej Regionalnej Organizacji Polskie Centrum Narodowo-Kulturalne „Jedność”.

Jestem redaktorem pisma polonijnego „Wiadomości Polskie”, wydawanego w Krasnodarze od roku 2002,

 oraz w szkółce sobotnio-niedzielnej nauczam języka polskiego.

 

Aleksander PIOTROWSKI

herbu Korwin

 

 

A oto wcześniejsza wersja tego drzewa genealogicznego.

 

 

img018

 

 

Powrót do góry

 

Powrót do Linii genealogicznych